บทที่ 349 อาจารย์หลิวอย่าเพิ่งกลับเลย

ยุคนี้ยังไม่มีก๊าซธรรมชาติ และระบบฮีตเตอร์ก็ยังเข้าไม่ถึงบ้านเรือนชาวบ้านทั่วไป วัสดุที่ใช้สร้างบ้านก็เก็บความร้อนได้ไม่ดีนัก พอเข้าหน้าหนาวเดือนสิบสอง ก็ต้องพึ่งเตาถ่านและเตียงเตาในการสร้างความอบอุ่น

หลายบ้านใช้เตียงเตาแบบเชื่อมต่อกับเตาหุงต้ม ก่อเตาติดขอบเตียงเตา ใช้ปล่องควันเดียวกัน แม้จะไม่ปลอดภัยนัก แต่ประหยัดเชื้อเพลิงได้มาก ชาวบ้านร้านตลาดจะใช้ชีวิตก็ต้องรู้จักประหยัดอดออม

พออากาศอุ่นขึ้น ไม่ต้องจุดเตียงเตา ก็จะแยกเตาถ่านออกมาทำกับข้าวต่างหาก จนกระทั่งถึงหน้าร้อนจัด เตาถ่านทำกับข้าวก็จะถูกย้ายออกไปตั้งหน้าบ้าน

สภาพความเป็นอยู่แบบนี้พบเห็นได้ทั่วไปในปักกิ่งที่มีพื้นที่อยู่อาศัยต่อคนน้อย ชาวบ้านที่อาศัยในบ้านรวมส่วนใหญ่ก็ใช้ชีวิตกันแบบนี้

แน่นอนว่ามีบางบ้านที่แยกเตียงเตากับเตาถ่านออกจากกัน แต่ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนในการทำความร้อนและทำอาหาร ก็หนีไม่พ้นต้องใช้ถ่านหิน