บทที่ 390 วันหลังข้าจะพยายามปรับปรุงตัว

จิ้งหรีดซุนนั่งเท้าคางครุ่นคิดอยู่บนเตียง เขากำลังนึกเสียดายเงียบๆ

เขาวางแผนไว้ดิบดีแล้วว่าขากลับปักกิ่งจะซื้อตั๋วยืน (ตั๋วชานชาลา) แล้วเนียนมาขลุกอยู่กับพวกหลี่เซี่ยงตง แบบนี้ก็จะประหยัดค่าตั๋วนอนแข็งไปได้อีก

ได้ทำงานแถมประหยัดเงิน ดีจะตายไป!

ใครจะไปคิดว่าตู้พักพนักงานขากลับ แม่่งเอ๊ย ดันห้ามคนนอกเข้า...

จิ้งหรีดซุนเลิกอาลัยอาวรณ์เรื่องเงิน เงยหน้าขึ้นมาเห็นหลี่เซี่ยงตงจ้องเขม็งมาที่ตน