บทที่ 446 ออกศึกเป็นขุนพล เข้าวังเป็นเสนาบดี

ใบชาช่วยให้สดชื่นตื่นตัวได้ก็จริง แต่นี่ไม่ใช่ที่บ้าน จิ้งหรีดซุนเลยไม่กล้าคาดหวัง เดิมทีแกคิดว่าโหวซานจะหาหนังสือพิมพ์หรือนิตยสารกลับมาให้

อย่างน้อยที่สุดก็น่าจะเป็นหนังสือภาพเล่มเล็กสักสองสามเล่ม ให้แกไว้อ่านแก้เซ็งฆ่าเวลาตอนเฝ้าเหรียญเงิน จะได้ไม่เผลอสัปหงก

แต่ที่แกคาดไม่ถึงเลยก็คือ โหวซานดันกำพริกแดงเม็ดเล็กๆ สีสดกลับมาเต็มกำมือ...

มองดูพริกแดงสิบกว่าเม็ดบนโต๊ะอาหารเล็กตรงหน้า จิ้งหรีดซุนหน้าตึงเปรี๊ยะ ในใจพูดไม่ออกบอกไม่ถูกถึงที่สุด

นี่ไม่ได้ช่วยหาวิธีฆ่าเวลาแก้ง่วงเลยสักนิด นี่มันกะจะให้แกใช้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่งชัดๆ!