บทที่ 447 ตด!

การปะทะกันระหว่างจิ้งหรีดซุนและโหวซานที่เพิ่งจบลง ถ้าจะพูดกันตามจริง ไม่นับว่าเป็นการต่อสู้หรอก อย่างมากก็แค่หยอกล้อกันเล่นเท่านั้น

โหวซานต่อให้จะเกเรแค่ไหน ก็คงไม่คิดลงมือลงไม้กับจิ้งหรีดซุนที่อายุอานามปาเข้าไปสี่สิบกว่าแล้วจริงๆ

ในทางกลับกัน จิ้งหรีดซุนที่ใจกว้างร่างกายท้วมก็เช่นกัน ถ้าแกคิดจะสั่งสอนโหวซานจริงๆ แกใช้แค่แขนข้างเดียวก็กดโหวซานที่ตัวผอมแห้งให้ติดเตียงขยับไม่ได้แล้ว จะปล่อยให้โหวซานดิ้นรนอยู่ในมือแกตั้งนานสองนานทำไม?

แต่ถึงแม้จะเป็นการเล่นกันขำๆ ผ่านไปสักพัก ทั้งคู่ก็เหงื่อซึมหน้าผาก หอบแฮ่กๆ กันทั้งคู่

ใบหน้าที่แดงก่ำของทั้งสองคน ตอนนี้แยกไม่ออกแล้วว่าเพราะร้อน หรือเพราะฤทธิ์พริกเม็ดเมื่อกี้กันแน่