บทที่ 478 หุ่นทหารดินเผา

"ได้ไหมครับอาสาม? อาช่วยผมแอบเอาหลี่ต้าโปไปซ่อนหน่อยได้ไหม?"

หลี่เสี่ยวโปตั้งใจจะบอกว่าเอาไปซ่อนที่เรือนเต้าจั้วได้ แต่คิดไปคิดมา ถ้าเรือนเต้าจั้วปลอดภัยจริง คืนนี้เขาคงไม่โดนตีหรอก

"อย่าเก็บไว้เลย นายไม่รู้สึกเหรอว่าไอ้ตัวที่นายปั้นเนี่ยมันดูน่าขนลุกชอบกล?"

หลี่เซี่ยงตงส่ายหน้าปฏิเสธ ไอ้สิ่งที่เรียกว่า 'หลี่ต้าโป' นี่เก็บไว้ไม่ได้จริงๆ หน้าตามันพิลึกเกินไป วางตรงไหนก็ดูไม่เข้าท่า ขนาดเขาจ้องนานๆ ยังรู้สึกขนหัวลุก ไม่ต้องพูดถึงคนอื่นในบ้านเลย

"เสี่ยวโป นายไม่สังเกตเหรอว่าคืนนี้พี่สาวนายสองคน แล้วก็น้องๆ นายอยู่ในห้องกันหมดไม่มีใครออกมา? รู้ไหมทำไมผู้ใหญ่ถึงไม่ให้พวกเขาออกมา?"