บทที่ 547 เตือนสติ

ดึกสงัด

หลี่เซี่ยงตงที่เลิกงานแล้วนอนอยู่บนเตียงเตรียมจะหลับ โหวซานกับอาเจ๋อเดินเกาะกลุ่มกันเข้ามาในห้องพัก

ทั้งสองคนยืนเรียงหน้ากระดานยิ้มเผล่หน้าเตียงของหลี่เซี่ยงตง กอดอก สั่นขาขย่มตัว ท่าทางดูเหมือนอันธพาลน้อยไม่มีผิดเพี้ยน

"พี่ตง ตื่นๆ"

"ตงจื่อ อย่าเพิ่งนอน"