บทที่ 548 อยากเป็นเพื่อนบ้าน

ในเวลานี้บ้านยังไม่สามารถซื้อขายแลกเปลี่ยนกันเป็นการส่วนตัวได้ แต่ก็อย่างที่กล่าวไปก่อนหน้านี้ว่า ภายใต้กฎระเบียบใดๆ ย่อมมีช่องโหว่เสมอ

ในเมื่อซื้อขายบ้านไม่ได้ ก็ใช้วิธีทำสัญญาเงินกู้แล้วแกล้งทำเป็นผิดนัดชำระหนี้ โดยใช้สัญญาจำนองบ้านมาเป็นข้ออ้างในการซื้อขายกันเองแบบลับๆ

ขอแค่ทั้งผู้ซื้อและผู้ขายลงนามประทับลายนิ้วมือ แล้วให้ลูกหลานของทั้งสองฝ่ายมาร่วมลงชื่อด้วย จากนั้นส่งมอบกุญแจ เรื่องก็ถือว่าเสร็จสิ้น

แม้แต่คณะกรรมการชุมชนและสำนักงานเขตที่ดูแลพื้นที่ จะรู้เห็นเป็นใจกับวิธีการนี้อยู่เต็มอก

แต่เมื่อมีหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษร ข้าราชการส่วนใหญ่ก็จะเลือกทำเป็น ลืมตาข้างหนึ่งปิดตาข้างหนึ่ง ถือคติว่าเพิ่มเรื่องมิสู้ลดเรื่อง สำหรับกฎที่รู้กันเงียบๆ แบบนี้ ไม่มีใครเขามานั่งจับผิดกันจริงๆ จังๆ หรอก