บทที่ 840 ข่มใจทน!

หลี่เซี่ยงตงไม่รู้ว่าโหวซานอยากกลับบ้านจริงๆ เพราะกลัวพ่อแม่จะลืมตัวเอง หรือว่าโดนหลี่เสี่ยวเทาตอแยเรื่องไปตกปลาตัวใหญ่จนขยาดกันแน่

เช้าวันรุ่งขึ้น โหวซานไม่ได้มากินมื้อเช้า หลี่เซี่ยงตงยังอุตส่าห์แวะไปดูที่บ้านเขา พอเห็นว่าประตูบ้านของโหวซานคล้องกุญแจล็อคอยู่ ก็เข้าใจว่าโหวซานน่าจะกลับบ้านไปแล้วจริงๆ

เก้าโมงเช้า

หลี่เซี่ยงตงกำลังนอนเล่นฆ่าเวลาอยู่บนเก้าอี้โยก ซุนจิ้งหรีดที่ฝากเขาไปบอกปู่หลี่ว่าสองวันนี้จะไม่ออกไปไหนและขอพักผ่อนอยู่บ้าน จู่ๆ ก็มาหาถึงที่

ซุนจิ้งหรีดมีสีหน้าเบิกบานจนปิดไม่มิด พอเข้ามาในลานบ้านก็เรียกพวกหลี่เสี่ยวไห่ที่กำลังวิ่งไล่จับหมาแมวกันอยู่ให้มาหา แล้วแจกลูกอมในกระเป๋าให้ จากนั้นก็เดินตัวปลิวมาหยุดอยู่ข้างๆ หลี่เซี่ยงตง นั่งลงบนเก้าอี้โยกอีกตัว