บทที่ 841 แลกขนห่าน

"ที่รัก เที่ยงนี้เรากินอะไรกันดี? ไม่ได้กินเกี๊ยวมาตั้งนานแล้ว เรามาห่อเกี๊ยวกันดีไหม?"

คนเหนือในยุคนี้ น้อยคนนักที่จะไม่ชอบกินเกี๊ยว อีกทั้งผู้ใช้แรงงานที่ใช้ชีวิตอยู่บนผืนแผ่นดินนี้ อาบเหงื่อต่างน้ำทำไร่ไถนามาทั้งชีวิต จนถึงตอนนี้ก็ยังมีอีกหลายคนที่ใฝ่ฝันว่าสักวันหนึ่งจะได้กินเกี๊ยวทุกมื้อ กินให้อิ่มจุใจ กินจนถึงคอหอย แม้ว่าหลี่เซี่ยงตงจะเป็นคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่และไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้น แต่ของกินอย่างเกี๊ยวนั้นก็ถือเป็นของหายาก หากไม่ได้กินนานๆ ก็จะรู้สึกอยากกินขึ้นมาเป็นพิเศษ

"ได้สิ"

โจวอวี้ฉินพยักหน้ารับคำ เดือนหนึ่งสามีของเธอจะได้อยู่กินข้าวที่บ้านไม่กี่วัน เวลาเขากลับมาพักผ่อนที่บ้านและอยากกินอะไร เธอจึงต้องหาทางทำมาให้เขาได้กินอย่างเต็มที่

"คุณอยากกินไส้อะไรล่ะ?"