บทที่ 904 คนเยอะกินข้าวอร่อย

หลี่เซี่ยงตงเก็บความคิดไว้ในใจ เขากลัวจริงๆ ว่าถ้าเผลอพูดเรื่องกองทหารม้าออกไป พอโหวซานได้ยินเข้าจะเอาเงินทั้งหมดไปทุ่มให้กับโรงงานไม้ แล้วจากนั้นก็ได้รับฉายา 'ปี้หม่าเวิน' หรือคนเลี้ยงม้าสวรรค์ไปครอง

พระเอกของฉากใหญ่นี้อย่างโหวซาน หลังจากดื่มด่ำกับปฏิกิริยาตอบรับจากปู่หลี่และคนอื่นๆ เสร็จ สายตาของเขาก็มาหยุดอยู่ที่หลี่เซี่ยงตง หลี่เซี่ยงตงเหมือนจะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า สีหน้าของเขาในตอนนี้จึงมีหลากหลายอารมณ์ยิ่งกว่าปู่หลี่และคนอื่นๆ เสียอีก มีทั้งตกตะลึง สั่นสะท้าน เลื่อมใส และก็มีเจ็บใจด้วย

โหวซานเห็นเข้าก็รู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องในใจสุดๆ สิ่งที่พี่ตงของเขาคิดไม่ถึง เขากลับคิดได้ เขายังคงนำหน้าไปหนึ่งก้าว!

"เป็นไงล่ะ? ม้าโยกตัวบิ๊กเบิ้มของฉันเจ๋งไปเลยใช่ไหม?"

โหวซานกระโดดขึ้นหลังม้า ท่วงท่าสง่างามพริ้วไหว ดูออกเลยว่าต้องแอบซ้อมมาก่อนล่วงหน้าแน่ๆ เขานั่งตัวตรงแหน่วอยู่บนหลังม้า ต้นขาที่หนีบตัวม้าไว้เกร็งแน่นจนดูเหมือนอัศวินจริงๆ เพียงแต่จังหวะโยกหน้าโยกหลังต่อจากนั้น มันดูตลกไปหน่อย...