บทที่ 909 พ่อ

"ตง..."

โหวซานเข็นจักรยานออกมาจากบ้าน มองเห็นหลี่เซี่ยงตงสะพายกระเป๋าผ้าเดินออกจากบ้านมาแต่ไกล เพิ่งจะอ้าปากตะโกนเรียกได้แค่คำเดียว ร่างของหลี่เซี่ยงตงก็เลี้ยวซ้ายเข้าซอยไปเสียแล้ว

เขาจึงหุบปากเงียบ ความตั้งใจเดิมที่จะไปบ้านพี่สาวคนรอง ถูกเบี่ยงเบนความสนใจไปที่ความอยากรู้อยากเห็นว่าจิ้งหรีดซุนจะมีธุระสำคัญอะไรกันแน่

"อาเจ๋อ ไม่ต้องรีบร้อนนะ วันนี้ฉันรับรองว่าจะไปช่วยพูดให้แน่ๆ นายอย่าเพิ่งร้อนใจจนไอค่อกแค่กเหมือนเมียวเมียวซะล่ะ" โหวซานพึมพำกับตัวเองสองสามประโยค ความรู้สึกผิดเล็กๆ น้อยๆ ที่มีต่ออาเจ๋อในใจก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

ล็อกประตูบ้านเสร็จ โหวซานก็ขึ้นคร่อมจักรยาน ปั่นสะกดรอยตามหลี่เซี่ยงตงไปเงียบๆ