บทที่ 908 รู้ไส้รู้พุง

มีเงื่อนไขเบื้องต้นของการเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันอยู่แล้ว ถ้าหลี่เสี่ยวไห่แสดงออกว่ารู้จักห่วงใยจางเมียวเมียวมาตั้งแต่เด็ก พอทั้งสองคนโตขึ้น เรื่องบางเรื่องก็จะเป็นไปตามธรรมชาติไม่ใช่หรือไง?

ความตั้งใจอันแน่วแน่ของหลี่เซี่ยงตงในฐานะพ่อผู้หวังดี หลี่เสี่ยวไห่ไม่เข้าใจเลยสักนิด ช่างน่าถอนหายใจเสียจริงๆ

มองดูหลี่เสี่ยวจู๋กับจางเมียวเมียวที่นั่งเบียดกันอยู่หัวเตียงเตาผิง กินขนมเปี๊ยะวอลนัตด้วยกัน หลี่เซี่ยงตงรู้สึกบอกไม่ถูกในใจ สิ่งที่เขาต้องการคือลูกสะใภ้ ไม่ใช่ลูกสาวบุญธรรมเว้ย!

"ตงจื่อ นายอยากให้เสี่ยวไห่พูดอะไรล่ะ?"

จางเซินวางแก้วน้ำลงตรงหน้าหลี่เซี่ยงตง นั่งลงฝั่งตรงข้ามโต๊ะเพื่อรอคำตอบ