บทที่ 918 ไม่ถูกสิ!

รถไฟแล่นเข้าสู่สถานีเต๋อโจว พอรถจอดสนิท โหวซานกับอาเจ๋อก็วิ่งตามผู้โดยสารลงไปบนชานชาลาทันที

ไก่ย่างราคาตัวละสี่หยวน แพงไหม? จะว่าแพงก็แพง จะว่าไม่แพงก็ไม่แพง ตัวชี้วัดก็คือ 'คูปอง' การซื้อไก่ย่างไม่ต้องใช้คูปอง ด้วยความสะดวกสบายแบบนี้ จึงไม่แปลกใจเลยที่ไก่ย่างที่ขายบนชานชาลาสถานีรถไฟจะได้รับความนิยมอย่างมากในยุคเศรษฐกิจแบบวางแผนส่วนกลาง

ผู้โดยสารที่นั่งรถไฟไปต่างถิ่นในยุคนี้ จำนวนไม่น้อยเลยที่เดินทางไปทำงานราชการ ในบรรดาอาชีพที่ต้องเดินทางบ่อยๆ พนักงานจัดซื้อและพนักงานขายก็มีสัดส่วนไม่น้อย คนกลุ่มนี้มีเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยง แถมหน้าที่การงานยังเปิดโอกาสให้มีช่องทางหาเงินพิเศษอีก พวกเขาไม่เคยขัดสนเงินทองหรอก พอผ่านมาที่เต๋อโจวก็มักจะซื้อไก่ย่างไปกินเพื่อเปลี่ยนรสชาติอาหารกันทั้งนั้น

แถมยังมีผู้โดยสารอีกจำนวนไม่น้อยที่ยอมรัดเข็มขัด กัดฟันลงไปซื้อไก่ย่างเพื่อกินให้หายอยาก

ดังนั้น ตอนที่หลี่เซี่ยงตงเดินลงมาจากรถไฟอย่างไม่รีบร้อน รถเข็นขายไก่ย่างบนชานชาลาก็ถูกคนสิบกว่าคนรุมล้อมเอาไว้หมดแล้ว