บทที่ 919 พบกันอีกครั้งในรอบหนึ่งปี

ลุงเจิ้งได้ยินโหวซานคุยโวอย่างหน้าไม่อาย ก็รู้สึกรับไม่ค่อยไหว นิสัยแบบโหวซานเนี่ย ในยุคนี้หาไม่ได้ง่ายๆ เลยจริงๆ

คนหนึ่งถึงกับพูดไม่ออก คำพูดประจบประแจงที่อยากจะพูดติดอยู่ที่ริมฝีปาก แต่ก็พังทลายกำแพงในใจออกมาไม่ได้

อีกคนเอาไฟฉายส่องหน้าตัวเอง คาดหวังให้จ้องมองอีกฝ่ายตอบกลับ ภายในห้องจึงเงียบกริบลงในพริบตา

"อะแฮ่มๆ~"

หลี่เซี่ยงตงกระแอมเบาๆ สองครั้ง ก้าวไปข้างหน้าแล้วล้วงเอาไก่ย่างออกมาจากกระเป๋าของโหวซาน