บทที่ 973 ได้ค่า~

หลี่เซี่ยงตงมองออกไปที่ลานบ้าน ฝนเพิ่งเริ่มตก เม็ดฝนที่หล่นกระทบพื้นยังไม่หนาตามากนัก

"เลิกชักช้าได้แล้ว รีบไปเถอะอาเจ๋อ ถ้าเจียงหงฮวาถามว่าทำไมถึงฝ่าฝนมา นายก็บอกไปว่าตอนออกจากบ้านฝนยังไม่ตก พอพ้นตรอกมาฝนถึงเริ่มตก แถมตกไม่หนักด้วย นายก็เลยไม่ได้กลับไปเอาเสื้อกันฝน เข้าใจไหม?"

"เข้าใจแล้ว"

"เข้าใจแล้วก็รีบไสหัวไปซะ"

"โอเคๆ ฉันไปเดี๋ยวนี้แหละ"