บทที่ 974 วันๆ คิดอะไรอยู่

หลี่เสี่ยวจู๋ถูกกำราบจนอยู่หมัด ถึงแม้ในใจจะไม่ค่อยยอมรับ แต่เธอก็ไม่กล้าแข็งข้ออีกต่อไป

รับชามไม้ใบเล็กมาจากมือของโจวอวี้ฉิน หลี่เสี่ยวจู๋ไม่ยอมใช้ช้อน แต่ใช้มือหยิบเนื้อชิ้นหนึ่งยัดเข้าปากไปดื้อๆ

พอเนื้อเข้าปาก ความรู้สึกไม่เต็มใจและไม่พอใจที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ก็ถูกโยนทิ้งไปจนหมดสิ้น

หลี่เสี่ยวจู๋ยิ้มกริ่ม ใบหน้าเต็มไปด้วยความฟิน "อาหร่อย~ อาหร่อยจุง~"

"ของลูกจะให้หั่นไหม?"