บทที่ 1000: ความรู้สึกที่ได้รับความไว้วางใจนี่มันดีจริงๆ

“นายให้เขายืมไปเองนะ” หลิวเกินไหลปิดแฟ้มเอกสาร ลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปทันที

ได้ของที่ต้องการแล้ว เขาไม่อยากเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว

“รอเดี๋ยวสิเฮ้ย นี่แกกะจะเสร็จนาฆ่าโคถึกเลยรึไง!” ฉือเหวินปินหิ้วเป็ดปักกิ่งตัวนั้น รีบก้าวเท้าไล่ตามมา พร้อมกับปิดประตูดังปัง

ประตูบานนี้ต้องมารับเคราะห์กรรมเพราะฉือเหวินปินแท้ๆ

หลิวเกินไหลไม่ได้รอเขา รีบเดินลงบันไดไป พอขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้าง ฉือเหวินปินก็วิ่งกระหืดกระหอบตามมาทัน