บทที่ 999: คุณลุงลูกพี่ลูกน้องคนที่สาม

ฉือเหวินปินยังไม่กลับ ตำรวจหญิงวัยสี่สิบกว่าปีคนนั้นก็ยังไม่เลิกงาน ตอนที่หลิวเกินไหลเดินเข้าประตูไป ทั้งสองคนยังนั่งหันหน้าเข้าหากันเหมือนเมื่อกี้ แต่กำลังนั่งคุยเล่นกันอยู่

“ทำไมแกถึงกลับมาช้าขนาดนี้? แค่ซื้อเป็ดย่างตัวเดียวยังลีลาได้ขนาดนี้ แกจะไปทำอะไรกินได้?” ฉือเหวินปินบ่นกระปอดกระแปดขณะรับเป็ดย่างไป แต่พอกลับหลังหัน ใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มทันที “พี่หลี่ครับ ตัวนี้เป็นของพี่ครับ”

ที่แท้ เป็ดย่างสองตัวนั้นก็มีส่วนของตำรวจหญิงคนนี้อยู่ตัวหนึ่ง ฉือเหวินปินนี่ก็ไม่โลภนะ

แต่ว่า เธอดูอายุอานามก็ปาเข้าไปสี่สิบกว่าแล้ว น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับแม่นายนะ ทำไมยังไปเรียกเขาว่าพี่สาวอีก?

หน้าด้านจริงๆ