บทที่ 101: หนึ่งเดือน

หลิวเกินไหลไม่ได้อยู่ที่ข้างเล้าหมูนานนัก ไม่ใช่ว่ากลัวเห็บ แต่เป็นเพราะเหม็น

ในเล้าหมูหมักมูลสัตว์ไว้ ทั้งขี้หมูฉี่หมูผสมกับดินหมักอยู่ในบ่อมาหนึ่งสองเดือนแล้ว ต่อให้จะแข็งเป็นน้ำแข็ง ก็ยังไม่อาจขวางกั้นกลิ่นเหม็นที่ตลบอบอวลไปทั่วฟ้าได้

หลิวเกินไหลหิ้วใบยาสูบมาถึงห้องเก็บเครื่องมือการเกษตรที่ผู้เฒ่าหวังพักอยู่ คิดจะวางใบยาสูบลงแล้วก็จะไป แต่ผลักประตูอยู่สองทีก็เปิดไม่ออก ก็พึมพำแล้วกลับมาที่ข้างเล้าหมูอีกครั้ง

“นี่ผู้เฒ่าหวัง ท่านล็อกประตูทำไม ไม่ใช่ว่าคิดจะไปกอดหมูนอนจริงๆ หรอกนะ”

ผู้เฒ่าหวังยังคงจับเห็บอยู่ ไม่ได้สนใจคำล้อเลียนของหลิวเกินไหลเลยแม้แต่น้อย “ฉันเปลี่ยนที่นอนแล้ว อยู่ที่ห้องเก็บอาหารสัตว์ข้างๆ”