บทที่ 1070 ตกใจหมดเลย

ตอนนี้ยังไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงก่อนรถไฟจะออก รถไฟขบวนก่อนหน้าบนชานชาลาที่หลิวเกินไหลกับเพื่อนๆ จะไปเพิ่งจะออกไป รถไฟขบวนของพวกเขาก็เพิ่งจะจอดเทียบ ยังไม่เริ่มตรวจตั๋ว บนชานชาลาไม่มีผู้โดยสารเลยแม้แต่คนเดียว

หลี่กังเพิ่งพาพวกเขาเดินผ่านช่องทางสำหรับเจ้าหน้าที่ หวังเลี่ยงก็คว้ากระเป๋าเดินทางของจางฉวินไว้ทันที หลี่ฝูจื้อกางแขนออก ขวางอยู่ข้างหน้าหลิวเกินไหล ลวี่เหลียงกับกัวฉุนเป่าก็หิ้วกระเป๋าผ้าใบของตัวเองวิ่งออกไป

“พวกแกทำอะไรกัน?” หลี่กังรู้สึกมึนงงเล็กน้อย

ไม่รอให้หลิวเกินไหลเปิดปาก จางฉวินก็ด่าว่า “ไอ้ขี้เมาตายด้าน ปล่อยมือนะ กระเป๋าเดินทางนี้แฟนฉันซื้อให้ ถ้าแกทำพัง ฉันจะบีบแกให้ตายเลย”

“พังก็ให้เหล่าลิ่วชดใช้ไปสิ เขามีเงินเยอะแยะ ให้พวกแกได้สมรู้ร่วมคิดกันอีก” หวังเลี่ยงไม่ยอมปล่อยมือ กลัวว่าจางฉวินจะไม่สนใจกระเป๋าเดินทาง ก็พูดต่อว่า “คนถึงที่แต่สัมภาระไม่ถึงก็ไม่นับนะ!”