บทที่ 1078: ความนอบน้อมเคารพที่ผุดขึ้นในใจ

ไม่รอให้รถไฟเข้าสถานี ประตูตรวจตั๋วก็ถูกเปิดออก ผู้โดยสารสิบกว่าคนเดินเรียงแถวออกมา ยืนรอขึ้นรถไฟที่ข้างชานชาลา

หลิวเกินไหลกับเพื่อนๆ กวาดสายตามองไป พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้โดยสารทั่วไป ไม่มีใครดูเหมือนคนที่ต้องได้รับการปกป้องเลย

ทำไมถึงพูดแบบนี้?

เพราะพวกเขาไม่มีกลิ่นอายของปัญญาชนเลย!

หลิวเกินไหลก็ไม่แน่ใจว่ากลิ่นอายของปัญญาชนคืออะไร แต่ที่แน่ๆ ต้องดีกว่าไอ้จางฉวินคนนั้น—เขายังคงสวมชุดจงซานชุดเดิม แถมยังเหน็บปากกาไว้ที่กระเป๋าเสื้อด้านบนเพื่อแสร้งทำเป็นปัญญาชน