บทที่ 1079: แล้วแบบนี้จะนอนได้ยังไง?

“พี่น้องครับ ขอยืมไฟหน่อยได้ไหม?”

ลวี่เหลียงไม่ได้เข้าห้องโดยสาร ถามหลิวเกินไหลด้วยรอยยิ้ม

หลิวเกินไหลเหลือบมองไอ้หมอนี่ ไม่สนใจเขา

ตอนนี้รถไฟออกแล้ว ในทางเดินตู้รถนอนชั้นหนึ่ง นอกจากพวกเพื่อนๆ แล้ว ไม่มีใครเลย จะแสร้งทำอะไร?

ลวี่เหลียงก็ไม่ได้นั่งลงทันที เขาเหลือบมองโอกงเหอที่กำลังดีดลูกคิดอยู่ แล้วยื่นศีรษะมองไปที่เตียงบน พอเห็นวิทยุสื่อสารแล้ว ก็กดเก้าอี้พับลง นั่งลงตรงข้ามหลิวเกินไหล