บทที่ 109: นี่คือการบรรลุอรหันต์แล้วรึไง

วันรุ่งขึ้น หลังจากกินข้าวเช้าเสร็จ หลิวเกินไหลก็เดินตามหลิวซวนจู้ออกไปส่งหลิวหมิ่นออกจากหมู่บ้าน จนกระทั่งมองไม่เห็นร่างของหลิวหมิ่นแล้ว หลิวซวนจู้ถึงได้เดินกลับไปอย่างเงียบๆ

หลิวเกินไหลไม่ได้กลับเข้าหมู่บ้านไปพร้อมกับหลิวซวนจู้ เขาเลี้ยวไปยังเทือกเขาอู่เต้าหลิ่ง

ไม่ได้ล่าสัตว์มานานแล้ว ในมิติของเขานอกจากปลาหลายสิบตัวที่ตกมาเมื่อวาน ก็เหลือเพียงกวางสามตัวกับลูกหมูอีกหนึ่งตัว

ที่ไม่ได้ล่าสัตว์มานานขนาดนี้ อย่างแรกคือเขาอยากจะออกกำลังกายให้ดีๆ หน่อย อย่างที่สองคือไม่อยากจะไปเจอกับทีมล่าสัตว์ของหมู่บ้าน

เมื่อคืนนี้ หลี่หลันเซียงยืนกรานจะดึงหลิวหมิ่นไปนอนด้วยให้ได้ หลิวซวนจู้ถูกไล่มานอนที่เตียงคังของเขา สองพ่อลูกคุยกันถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านช่วงนี้มากมาย