บทที่ 108: ความคิดของคนเป็นพ่อ

“จะมาทำแป้งทอดอะไรกัน ฉันเอาหมั่นโถวกลับมาแล้ว” หลิวหมิ่นหัวเราะ “สิบกว่าลูกแน่ะ ถ้าไม่ใช่ว่าใส่ไม่ลงแล้วจริงๆ นะ ยังจะเอามาได้อีก”

“พี่จะขนร้านอาหารมาทั้งร้านเลยรึไง” หลิวเกินไหลหัวเราะ

“หมั่นโถวจะนับเป็นอะไรได้” หลิวหมิ่นพูดอย่างอวดดี “น้ำมัน เกลือ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู แล้วก็เครื่องปรุงรสต่างๆ ฉันก็เอามาไม่น้อยเลยนะ”

“พี่ขนร้านอาหารมาทั้งร้านจริงๆ ด้วย” หลิวเกินไหลหัวเราะออกมาเสียงดัง

“ฉันไม่อยากจะเอามาหรอกนะ แต่หัวหน้าแผนกของเรากับอาจารย์หนิวยืนกรานจะให้ฉันให้ได้ ฉันก็ไม่มีทางเลือก”