บทที่ 107: พี่รองกลับบ้าน

เหยียนสู้ลังเล

จอบเหล็กน่ะไม่แพงก็จริง ถ้าตกปลาได้ก็ถือว่ามีแต่กำไรไม่มีขาดทุน แต่มีดพับนั่นเขากลับน่าเสียดาย

นี่เป็นของที่เขาอุตส่าห์หามาได้ยากเย็น ว่ากันว่าเป็นของนำเข้าจากต่างประเทศ ทั้งคมทั้งทนทาน

ขณะที่เขากำลังลังเลไม่แน่ใจ สายเบ็ดของหลิวเกินไหลก็ตึงขึ้นมาอีกครั้ง ปลาช่อนตัวใหญ่หนักเจ็ดแปดจินอีกตัวก็ถูกดึงขึ้นมา

“ถ้าท่านไม่อยากจะแลกก็แล้วไปครับ หลุมน้ำแข็งนี่ปลามันเยอะขนาดนี้ ผมยังอยากจะตกต่ออีกสักพัก”