บทที่ 106: เดี๋ยวผมจะเสนอไอเดียให้ท่านเอง

เมื่อคนที่มุงดูอยู่จากไปหมดแล้ว หลิวเกินไหลก็ตกปลาได้อีกแต่ไม่ดึงขึ้นมาแล้ว ยังคงทำเหมือนเดิม คือนำปลาเข้ามิติไปอย่างง่ายๆ หยาบๆ

พอฝั่งเขาไม่มีปลาขึ้นมาแล้ว ในใจของเหยียนสู้ก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง แต่ไม่นาน เขาก็หงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง

หลิวเกินสี่กับหลิวเกินว่างได้ปลาแล้ว

พอสายเบ็ดตึง สองหนุ่มน้อยก็โหวกเหวกโวยวายขึ้นมาทันที

“พี่ใหญ่ๆ พวกเราตกปลาได้แล้ว”