ตอนที่ 1143
บทที่ 1143: มีศิลปะในการกล่อมเกลาจิตใจ
minibunny · 5,743 ตัวอักษร
“หลงกลแกจนได้”
พอถึงหน้าประตูบ้านพักรวม ฉือเหวินปินที่ยังไม่ทันลงจากรถจักรยาน ก็หอบแฮกๆ พลางบ่นอุบ “ฉันยังต้องกลับไปเอาส้มอีกนะ! ขี่จักรยานมาทำไม? รู้งี้ฉันน่าจะนั่งรถแกมา”
“ยังจะให้ฉันไปส่งอีกเหรอ? ฝันกลางวันอยู่รึไง!” หลิวเกินไหลลงจากรถพ่วงข้างอย่างสบายอารมณ์
“ลุงเฟิงพูดถูกจริงๆ ในห้องทำงาน แกมันร้ายกาจที่สุด” ฉือเหวินปินกัดฟันเตะขาตั้งจักรยานลง
ขาตั้งแข็งเกินไป ถีบไปหลายทียังไม่ลง เขาเลยเตะล้อหลังระบายอารมณ์ไปทีหนึ่ง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น