บทที่ 1144: ช่วยสงเคราะห์เขาหน่อยแล้วกัน

“พวกคุณเอาเสบียงนี้กลับไปเถอะ ฉันรับไว้ไม่ได้” ซุนต้าหนีร์ปาดน้ำตาลวกๆ พลางยกกระสอบเสบียงขึ้น

ฉือเหวินปินทำหน้าเข้ม “นี่เป็นของที่สถานีตำรวจบริจาคให้ ภารกิจของเราคือส่งให้ถึงมือเธอ เธออยากให้เราทำภารกิจไม่สำเร็จเหรอ?”

“ฉัน...” ซุนต้าหนีร์ยกกระสอบค้างไว้กลางอากาศ จะยื่นคืนก็ไม่กล้า จะรับไว้ก็ไม่สบายใจ

“เอาเถอะ รับไว้เถอะ” หลิวเกินไหลเอ่ยขึ้น “วันหน้า ถ้าเธอมีกำลังพอ ก็ค่อยไปช่วยเหลือคนอื่นบ้าง”

“ค่ะ ค่ะ” ซุนต้าหนีร์พยักหน้าแรงๆ