บทที่ 127: ปฏิกิริยาของคนในครอบครัว

“ถ้างั้นผมก็ต้องขอบคุณลุงเต๋อซุ่นแล้วล่ะครับ”

หลิวเกินไหลหยิบไก่ฟ้าตัวหนึ่งออกมาจากเอวด้านหลัง—อันที่จริงคือหยิบออกมาจากมิติ—แล้วยัดใส่มือของจ้าวเต๋อซุ่น

“นี่มันของดีเลยนี่นา” จ้าวเต๋อซุ่นยิ้มจนตาหยี “เจ้าหนูเอ๊ย เรื่องล่าสัตว์นี่แกเก่งกาจจริงๆ”

ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้าหน่วยล่าสัตว์ของหมู่บ้าน เขาพาทีมเข้าป่ามานับครั้งไม่ถ้วน แต่กลับล่าไก่ฟ้ามาได้เพียงหกตัวเท่านั้น แถมยังต้องเอาไปแลกปืนอีกต่างหาก ทำให้ตัวเขาเองไม่เคยได้ลิ้มรสเนื้อไก่ฟ้าเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

“ถ้าลุงชอบไก่ฟ้า รอถึงปีใหม่ก่อน เดี๋ยวผมจะเอามาให้อีกสักสองตัว”