บทที่ 126: หยอกล้อคนแก่แก้เบื่อ

หมูป่าตัวนั้นหนักแปดสิบชั่งพอดี ราคาที่หัวหน้าซุนให้ก็ไม่ถือว่าสูงนัก ชั่งละสองหยวน

หลิวเกินไหลเข้าใจได้ เพราะอย่างไรเสียสำนักงานแขวงก็เป็นหน่วยงานราชการ ย่อมต้องรักษาภาพลักษณ์อยู่บ้าง

“จริงสิ” ตอนที่จ่ายเงิน หัวหน้าซุนได้กำชับหลิวเกินไหลประโยคหนึ่ง “ก่อนปีใหม่ อย่าไปที่ตลาดมืดอีกนะ”

“ผมเลิกไปนานแล้วครับ”

แม้คำพูดของหัวหน้าซุนจะคลุมเครือ แต่หลิวเกินไหลก็เข้าใจความหมายของเธอได้ในทันที