บทที่ 1335 อาหารเย็นวันส่งท้ายปีเก่า

พอกลับถึงหมู่บ้าน คุณย่าจางและหลี่ไท่ผิงก็แยกตัวกลับบ้านไปแล้ว หลี่หู่โบกมือลาหลิวเกินไหล หิ้วกระต่ายสองตัวเดินกลับบ้านไป

ตอนหลิวเกินไหลเข้าบ้าน เฉิงซานชวนกับเฉียนต้าจื้อยังคงคุยกับเหล่าลูกเขยของอาหญิงทั้งสอง

ผิดคาดไปหน่อย กลายเป็นว่าเฉิงซานชวนนั่งฟังเป็นหลัก ส่วนเฉียนต้าจื้อฝอยน้ำลายแตกฟอง

ไหนว่า "เตะร้อยทีไม่มีตด" (คนเงียบๆ ถามคำตอบคำ) ทำไมกลายเป็นคนพูดมากไปได้

คิดดูอีกที หลิวเกินไหลก็เข้าใจจิตวิทยาของเฉียนต้าจื้อ -- อยู่ต่อหน้าชาวบ้านร้านตลาด แกย่อมมีความรู้สึกเหนือกว่า