บทที่ 1336 คืนเฝ้าปี

พอกินข้าวเสร็จ นั่งย่อยอาหารกันสักพัก ครอบครัวอาหญิงทั้งสองบ้านก็ขอตัวกลับ

ตอนกลับ นอกจากเนื้อหมูป่าและกับข้าวที่เหลือ พวกเขายังขนเสบียงปันผลวันตรุษจีนของตระกูลหลิวกลับไปด้วย

เจิ้งเหล่าตานนี่มีวิธีจัดการดีจริงๆ ชาวบ้านได้ส่วนแบ่งเสบียงไม่น้อยเลย

แป้งข้าวโพดล้วน คนละสองชั่ง, แป้งข้าวโพดหยาบคนละสามชั่ง, มันเทศตากแห้ง คนละห้าชั่ง

นี่คือส่วนของธัญพืชละเอียด แป้งข้าวโพดล้วนนั่นแลกมาจากหมูป่าของหลิวเกินไหลพ่อพระประจำหมู่บ้าน เก็บไว้จนถึงตรุษจีน แสดงให้เห็นว่าเจิ้งเหล่าตานเป็นคนสุขุมรอบคอบแค่ไหน