บทที่ 1380 กินเถอะ เดี๋ยวจะขาดใจตาย

ความคิดที่จะล็อกประตูของหลิวเกินไหลเพิ่งผุดขึ้นมายังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่าง ก็ถูกสือถังจือดับฝันอย่างโหดร้าย

ที่บ้านไม่มีที่วาง ผลไม้ทั้งหมดเลยถูกขนไปไว้ในห้องของเขา

คราวนี้ ต่อให้อยากล็อกห้องก็ล็อกไม่ได้แล้ว

"นี่อะไรบ้างเนี่ย ทำไมเยอะแยะขนาดนี้" สือเหล่ยถามด้วยความอยากรู้

เธอไม่ได้ช่วยขนลัง แต่ช่วยจัดเรียงแยกประเภทอย่างขะมักเขม้น