บทที่ 1381 แม่บุญธรรมเข้าข้างผมที่สุด

รออยู่อีกหลายนาที หม่าอี้เหอถึงจะโผล่หน้ามาด้วยท่าทางขัดเขิน

ที่มาช้าไม่ใช่เพราะเล่นตัว แต่เว้นระยะให้บรรดาเจ้านายเก่าได้รำลึกความหลังกัน หม่าอี้เหอมาคนเดียว ไม่ได้พาครอบครัวมาด้วย ท่าทางเตรียมพร้อมมารับใช้เต็มที่

คนมากันครบ ผลไม้ของว่างก็จัดวางเรียบร้อย เด็กเยอะเกินไป จานผลไม้ไม่พอใส่ เลยต้องยกมาทั้งลัง

สือเหล่ยเป็นคนยกลังมะม่วงมาเอง มะม่วงมีน้อยกว่าอย่างอื่นครึ่งหนึ่ง แต่ "คนต้นเรื่อง" อย่างเธอกลับหน้าตาย ไม่รู้ร้อนรู้หนาว

โชคดีที่เด็กๆ ไม่ค่อยชอบกินมะม่วง อาจเพราะลูกเล็ก กินยากกว่ากล้วยกับส้ม ส่วนใหญ่เลยมุ่งไปหากล้วยกับส้ม มีแค่เด็กเล็กไม่กี่คนที่ถือช้อนจิ๋วตั้งหน้าตั้งตาขุดแก้วมังกรที่ใหญ่เกือบครึ่งหน้าตัวเอง