บทที่ 1396 ไม่เป็นไร ไม่ถึงตายหรอก

ที่ซวยคือ แหล่งกบดานที่เจอไม่ใช่จุดที่ต่งฉงโหย่วไปดักซุ่ม

แผนการของต่งฉงโหย่วล้มเหลวไม่เป็นท่า

สมน้ำหน้า!

ชอบดูถูกคนอื่นนัก คราวนี้ภารกิจของแกคง "ทรงเกียรติและยากลำบาก" สมใจแล้วล่ะ

แต่ไม่นาน หลิวเกินไหลก็รู้ตัวว่าดีใจเก้อ -- ต่งฉงโหย่วพาคนกลุ่มหนึ่งมุ่งหน้าไปยังแหล่งกบดานจริง