บทที่ 1397 ศิษย์อาจารย์ร่วมแรงร่วมใจ

เสียงร้องโหยหวนและเหตุการณ์ชุลมุนดึงดูดความสนใจจากผู้คนไม่น้อย นอกจากชาวบ้านที่มามุงดู ตำรวจที่เข้าร่วมปฏิบัติการก็แห่กันมาหลายนาย หนึ่งในนั้นคือต่งฉงโหย่วและหัวหน้ากองจากกองสืบสวนนครบาล

"เกิดอะไรขึ้น" หัวหน้ากองนครบาลถามจินเม่า

"คนนี้น่าจะเป็นหัวหน้าแก๊งลักเด็กครับ" จินเม่ายื่นถุงผ้าให้

พอหัวหน้ากองนครบาลเทเงินและตั๋วออกมา กองพะเนินบนพื้น ท่ามกลางแสงไฟฉายหลายกระบอกที่ส่องลงมา ไม่ใช่แค่ไทยมุง แม้แต่ตำรวจหลายนายยังสูดปากด้วยความตะลึง

เงินสองร้อยกว่าหยวนดูเหมือนไม่เยอะ แต่ในยุคนี้มันเทียบเท่าเงินเดือนคนทั่วไปทั้งปี