บทที่ 1489 อู๋เจี่ยฟ่าง

ค่ายทหารตั้งอยู่เชิงเขาชานเมือง ห่างจากสถานีรถไฟพอสมควร แถมยังไม่ชินทาง หลิวเกินไหลบิดมอเตอร์ไซค์กระหึ่มมาเกือบชั่วโมงกว่าจะถึง

พอมาถึงหน้าประตูค่าย ทหารยามที่เข้าเวรอยู่ก็มองเขาสลับไปมาหลายรอบ ท่าทางจะแปลกใจว่าทำไมตำรวจอย่างหลิวเกินไหลถึงขี่รถพ่วงข้างทะเบียนทหารมาได้

ค่ายทหารมีความน่าเกรงขามในตัวอยู่แล้ว ยิ่งเพิ่งผ่านพ้นศึกใหญ่มาหมาดๆ ก็ยิ่งแฝงกลิ่นอายแห่งการเข่นฆ่าเอาไว้จางๆ

แน่นอนว่านี่เป็นแค่ความรู้สึกของหลิวเกินไหล ส่วนจะมีจริงๆ หรือเปล่านั้น เขาก็ไม่รู้เหมือนกัน ยังไงซะเขาก็ไม่กล้าทำตัวกร่าง ยื่นบัตรประจำตัวให้ดูอย่างเรียบร้อย พร้อมแจ้งจุดประสงค์ที่มา

น่าเสียดายที่เขาอธิบายไปตั้งนานก็เหมือนสีซอให้ควายฟัง ทหารยามไม่สนใจเขาสักนิด