บทที่ 1490 ใครบอกว่าไม่มี?

ค่ายทหารกว้างขวางมาก กองทหารก็กระจายตัวกันอยู่ ต่อให้สั่งให้วิ่งมา กว่าอู๋เจี่ยฟ่างจะวิ่งกระหืดกระหอบมาถึง ก็ปาเข้าไปสิบกว่านาทีแล้ว

ตอนเดินเข้าประตูมา หลิวเกินไหลแทบจะจำเขาไม่ได้

หมอนี่ไม่เพียงแต่คล้ำขึ้น สูงขึ้น แต่ยังล่ำบึกขึ้นเป็นกอง บุคลิกท่าทางก็เปลี่ยนไปจากตอนก่อนเป็นทหารลิบลับ พอยืนอยู่ตรงนั้น ก็ดูเหมือนดาบเหล็กกล้าที่พร้อมจะชักออกจากฝักได้ทุกเมื่อ

"รายงานท่านผู้บังคับการกรม อู๋เจี่ยฟ่าง ผู้บังคับหมวดสาม กองร้อยหก กองพันที่สอง มารายงานตัวตามคำสั่งครับ... เกินไหล? นายมาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม?"

อู๋เจี่ยฟ่างรายงานตัวไปได้ครึ่งทาง จู่ๆ ก็ชะงักกึก ยืนเบิกตากว้างจ้องมองหลิวเกินไหล แถมยังขยี้ตาตัวเองไปหลายที