บทที่ 1584 ตาเฒ่าหวังป่วยแล้ว

ช่วงบ่ายตอนออกเดินตรวจตรา หยางฟานดูเหม่อลอยชอบกล เห็นได้ชัดว่าใจยังพะวงอยู่กับไก่ป่าย่างตัวนั้น

หลิวเกินไหลเตะก้นไปหลายที หยางฟานก็ยังไม่ยอมดึงสติกลับมา

ไอ้หมอนี่ก็มีปัญญาแค่นี้แหละ

หลิวเกินไหลใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจเปลี่ยนแผนใหม่ เริ่มสอนวิธีรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินรูปแบบต่างๆ โดยจำลองจากสภาพภูมิประเทศสองข้างทางที่เดินผ่าน

ตอนที่หลิวเกินไหลเพิ่งจะเรียนรู้งาน จินเม่าเป็นคนจับมือสอนทีละขั้นตอน อธิบายละเอียดยิบ แต่พอถึงคราวที่หลิวเกินไหลต้องมาสอนหยางฟานบ้าง เขากลับใช้วิธีชี้มือส่งๆ ไป แล้วปล่อยให้หยางฟานคิดหาทางออกเอาเอง