บทที่ 1604 ราชโองการ

ไม่ว่ารายงานฉบับนั้นใครจะเป็นคนเขียน โจวฉี่หมิงก็อ่านแล้วพึงพอใจเป็นอย่างมาก หลิวเกินไหลก็เลยถือว่าผ่านด่านนี้ไปได้อย่างหวุดหวิด

พอเดินออกจากสถานีตำรวจ เหลือบมองดูเวลา ก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืนแล้ว หลิวเกินไหลชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจไม่กลับไปนอนบ้านพ่อแม่บุญธรรม แต่มุ่งหน้าตรงไปยังถนนกุ่ยเจี้ยแทน

พอเดินมาถึงช่วงก่อนจะเข้าถนนกุ่ยเจี้ยสักสองช่วงตึก เขาก็จัดการเก็บรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างเข้ามิติวิเศษไป แล้วเปลี่ยนมาเดินเท้าทอดน่องเข้าไปอย่างสบายใจ

การออกมาเพ่นพ่านตอนกลางคืนมันก็สะดวกแบบนี้แหละ ไม่ต้องคอยหลบเข้าตรอกซอกซอยที่ไม่มีคน เสกรถมอเตอร์ไซค์ให้หายวับไปกับตากลางถนนได้เลย ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้า

ตลาดกุ่ยเจี้ยเพิ่งจะเริ่มตั้งแผง พ่อค้าแม่ค้ามีเยอะกว่าคนเดินจับจ่ายซะอีก หลิวเกินไหลเดินมาตามทาง ทั้งหน้าและหลังรัศมีหลายเมตรไม่มีใครเลย ดูโดดเด่นสะดุดตาเอามากๆ แต่กลับไม่มีใครสนใจมองเขาสักคน