บทที่ 1639 เดี๋ยวจะโชว์ลีลาให้ดู

โจวฉี่หมิงพลิกดูผ่านๆ แค่สองสามหน้า ก็ปิดบันทึกคำให้การดังปับ โยนแหมะลงบนโต๊ะทำงานอย่างไม่ใส่ใจ "เล่ามาสิว่าเรื่องมันเป็นมายังไง"

ทำไมลุงถึงไม่ด่าลายมือห่วยแตกของฉือเหวินปินล่ะฮะ สองมาตรฐานชัดๆ

"รับทราบครับ" หลิวเกินไหลยืนตรงทำวันทยหัตถ์เสียงดังฟังชัด ให้เกียรติโจวฉี่หมิงอย่างเต็มที่ "ซูเหมิงรับสารภาพแล้วครับ เธอบอกว่า... คนในบ้านพักตากอากาศหลังนั้น เซี่ยซิงชูเป็นคนลงมือฆ่าครับ"

ทำไมถึงต้องหยุดชะงักไปนิดนึงน่ะเหรอ ก็แหม ตามหลักการรายงานคดีที่ถูกต้อง มันก็ต้องระบุบ้านเลขที่ของบ้านพักตากอากาศหลังนั้นให้ชัดเจนสิ แต่หลิวเกินไหลจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ เขาก็ไม่ได้ใส่ใจจำมาซะด้วย

พรึ่บ