บทที่ 1640 สติแตก

"ระวังจุดยืนของคุณด้วยล่ะ" เซี่ยซิงชูแค่นเสียงฮึดฮัด ปั้นหน้าเคร่งขรึมจริงจัง "ซูเหมิงเป็นถึงเลขาของพวกนายทุน ส่วนผมเป็นข้าราชการชนชั้นกรรมาชีพ คุณเป็นตำรวจแท้ๆ จะไปหลงเชื่อคำพูดของเธอทุกคำได้ยังไง

คุณต้องรู้จักพิจารณาแยกแยะ มองให้เห็นถึงแก่นแท้ของปัญหา การที่ซูเหมิงมาใส่ร้ายป้ายสีผม มันก็คือการแก้แค้นของชนชั้นกระฎุมพีที่มีต่อชนชั้นกรรมาชีพนั่นแหละ มันเป็นเจตนาร้ายกาจ เลวทรามต่ำช้า และไม่อาจให้อภัยได้เด็ดขาด"

ไอ้เวรนี่ ยังมีหน้ามาสั่งสอนฉันอีก

มิน่าล่ะหยางฟานถึงทำอะไรแกไม่ได้ รับมือยากจริงๆ ด้วย

ที่นอกประตู ซูเหมิงไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองกับคำพูดของเซี่ยซิงชูสักเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะยังไม่โดนจี้จุดอ่อน หรือว่าเป็นเพราะถูกเซี่ยซิงชูล้างสมองมานานจนชินชากันแน่