บทที่ 1652 ถูกจับแล้ว

ตอนที่รถไฟจอดเทียบชานชาลาสถานีเมืองชิงเต่า ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

ความจริงแล้วรถไฟวิ่งไม่ได้ช้าเลย ที่ต้องใช้เวลานานขนาดนี้ในการเดินทางจากเมืองปักกิ่งมาถึงเมืองชิงเต่า ก็เพราะต้องจอดแวะทุกสถานี ทำให้ทำความเร็วไม่ได้เลย

หัวหน้าขบวนรถไฟเกาต้อนรับขับสู้อย่างดี ตอนที่หลิวเกินไหลลงจากรถ เขาก็เดินมาส่งจนถึงหน้าสถานีรถไฟ แถมยังแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในเมืองชิงเต่าให้ฟังอีกต่างหาก โดยไม่ปริปากพูดถึงเรื่องล่าสัตว์เลยแม้แต่น้อย

เป็นคนฉลาดรู้ความทีเดียว คงจะรู้ว่าเมืองชิงเต่าไม่มีสถานที่เหมาะแก่การล่าสัตว์ ก็เลยไม่อยากทำให้หลิวเกินไหลลำบากใจ กะจะใช้แผนหย่อนเบ็ดสายยาวเพื่อตกปลาตัวใหญ่ล่ะสิ

ผูกมิตรกับหลิวเกินไหลเอาไว้ก่อน รอจนมีเนื้อเมื่อไหร่ จะไม่นึกถึงเขาได้ยังไง