บทที่ 1687 ใครคือผู้ได้รับผลประโยชน์

ฉือเหวินปินกับหยางฟานนี่ช่างนอนเก่งเสียจริง หลิวเกินไหลกับคนอื่นๆ ออกลาดตระเวนไปสองรอบ พอกลับมาทั้งสองคนก็ยังไม่ตื่นเลย

โต๊ะทำงานของทั้งสองคนหันหน้าชนกัน ต่างคนต่างฟุบหลับบนโต๊ะจนหัวแทบจะชนกันอยู่แล้ว เสียงกรนของฉือเหวินปินดังสนั่นลั่นห้อง แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการนอนของหยางฟานเลยแม้แต่น้อย

สรุปแล้วใครกันแน่ที่เป็นหมู เรื่องนี้คงต้องตั้งเครื่องหมายคำถามตัวโตๆ ไว้เสียแล้ว

รอจนคนในห้องทำงานเริ่มกินมื้อเที่ยง กลิ่นอาหารลอยอบอวลไปได้ไม่นาน เสียงกรนของฉือเหวินปินก็เงียบลง เขาเงยหน้าขึ้นมา กวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยดวงตาสะลึมสะลือ พึมพำออกมาว่า

"ถึงเวลากินข้าวแล้วเหรอ"