บทที่ 1689 ฉันก็ทำได้เหมือนกัน

"เหล่าหลิว นายยิงยังไงเนี่ย ทำไมถึงยิงโดนหมูป่าได้ทุกครั้งเลย" หยางฟานไม่มีเวลามานั่งเยาะเย้ยหลี่หลิงแล้ว รีบหันมาขอคำชี้แนะจากหลิวเกินไหลอย่างถ่อมตัว

"นั่นสิ ศิษย์พี่ สอนพวกเราหน่อยเถอะ" หลี่หลิงก็หิ้วปืนเข้ามาร่วมแจมด้วย

เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าต้องขอคำชี้แนะเรื่องฝีมือยิงปืนเหรอเนี่ย

ไม่โอ้อวดแล้วหรือไง

หลิวเกินไหลกวาดสายตามองไปรอบๆ หยิบก้อนหินขึ้นมาขีดเส้นบนพื้น แล้วชี้ไปที่ต้นสนที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่าเมตร