บทที่ 171: เอ๊ะ นี่ไม่ยอมรับมุกนี่นา!

“จินเม่า ลูกศิษย์ของแกคนนี้ต้องสั่งสอนดีๆ แล้วนะ!” หัวหน้าขบวนชิวส่ายหน้า

จินเม่าไม่ได้สนใจหัวหน้าขบวนชิว เขาพูดกับหลิวเกินไหลว่า “ชายทะเลเมืองเต่าเฉิงไม่ใช่ว่าไม่ให้ตกปลา แต่ตอนนี้เป็นฤดูหนาว ชายทะเลที่ไหนจะมีปลา? ต่อให้แกตาบอดคลำเจอลูกหนูตาย บังเอิญตกขึ้นมาได้สองสามตัวจริงๆ มันก็คงจะใหญ่แค่ฝ่ามือเด็กเท่านั้น”

“อากาศหนาวขนาดนี้ ลมทะเลก็แรงขนาดนั้น อยู่ชายทะเลนานหน่อยก็ทนไม่ไหวแล้ว แกยังจะคิดไปตกปลาอีกเหรอ? ก็เพื่อปลาเล็กๆ สองสามตัวที่ส่วนใหญ่ก็คงจะตกไม่ได้นั่นน่ะนะ ต้องไปหนาวแทบตาย มันคุ้มเหรอ?”

สมกับที่เป็นอาจารย์ คำพูดของจินเม่าฟังเข้าหูกว่าหัวหน้าขบวนชิวเยอะเลย

“ก็แค่เล่นๆ นี่ครับ จะมีอะไรคุ้มไม่คุ้ม? ถ้าหนาวเกินไปผมก็จะกลับมาแล้ว ผมก็ไม่ได้โง่”