บทที่ 172: โรแมนติกเหรอ?

จินเม่าไม่ได้เกรงใจกับหลิวเกินไหล เขาเปิดฝาขวดด้วยฟันแล้วดื่มไปสองสามอึก

“ข้าจะนั่งพักก่อนสักครู่ เดี๋ยวข้าจะไปนอน แกอยู่เวรนะ ตอนดึกตีหนึ่ง แกค่อยมาปลุกข้าไปเปลี่ยนเวร”

“ตอนดึกก็ต้องลาดตระเวนด้วยเหรอครับ?” มือของหลิวเกินไหลที่ถือขวดน้ำอัดลมอยู่ค้างกลางอากาศ

“ขโมยตอนกลางคืนชุกชุมกว่าตอนกลางวัน โดยเฉพาะตอนดึก ผู้โดยสารหลับกันหมดแล้ว เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่พวกเขาจะลงมือ” จินเม่าดื่มน้ำอัดลมไปอีกสองสามอึก “จะลาดตระเวนอย่างไร ข้าก็สอนแกไปแล้ว แกก็ทำตามนั้นก็พอ”

“อาจารย์ครับ ขโมยอยากจะขโมยของ พวกเราลาดตระเวนจะมีประโยชน์อะไร? ตอนที่พวกเราไป พวกเขาก็ทำตัวเรียบร้อย พอพวกเราไปแล้ว พวกเขาก็ลงมืออีก ขโมยที่ควรจะขโมยก็ยังต้องขโมยอยู่ดี” หลิวเกินไหลไม่ค่อยเข้าใจนัก