บทที่ 1725 จะหน้าแดงทำไม

พูดจริงทำจริง พอลาดตระเวนรอบที่สองเสร็จ หลิวเกินไหลก็พุ่งตรงไปที่สำนักงานตำรวจนครบาลทันทีโดยยังไม่ได้กินมื้อเที่ยงเลยด้วยซ้ำ

พอไปถึงห้องทำงานของสือถังจือ แล้วเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง สือถังจือก็หัวเราะออกมา

"ลูกเกลี้ยกล่อมเธอได้ยังไงกันล่ะเนี่ย แม่คนนั้นน่ะหัวดื้อจะตายไป"

โอ้โห ขนาดรู้ว่าโจวย่าหัวดื้อก็ยังรู้... ที่โจวย่าได้มาอยู่สถานีตำรวจหน้าสถานีรถไฟ เป็นฝีมือการจัดการของสือถังจือจริงๆ ด้วยสินะ

"เธอคิดตกได้เองต่างหากล่ะครับ คนเป็นแม่น่ะ จะไปขัดใจใครก็ขัดได้ แต่คงไม่ยอมขัดใจลูกในท้องตัวเองหรอก จริงไหมล่ะครับ"