บทที่ 1735 นายก็ไม่ได้อ้อมค้อมเท่าไหร่เลยนี่

"นายไสหัวไปไกลๆ เลย"

ฉีต้าเป่ายังไม่อยากจะสวม ฉินจ้วงกับหยางฟานก็ประกบซ้ายขวาล็อกแขนเขาไว้ ฉือเหวินปินล็อกหัวเขาจากด้านหลัง ส่วนหลิวเกินไหลก็จับสวมลงไปให้อย่างคล่องแคล่ว

จะว่าไป มันก็พอดีเป๊ะเลยแฮะ

เฉินจวนก็ไม่ได้ห้ามปรามอะไร ยืนเอามือปิดปากหัวเราะคิกคักอยู่ข้างๆ พวกเด็กๆ ยิ่งหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง โดยเฉพาะเด็กคนที่มอบหมวกฟางให้ หัวเราะอ้าปากกว้างจนแทบจะเห็นลิ้นไก่เลยทีเดียว

ฉีต้าเป่าก็ไม่ได้ทำให้เสียบรรยากาศ เขาเตะก้นหลิวเกินไหลไปหนึ่งทีเพื่อระบายความหงุดหงิดในใจ จากนั้นก็จัดทรงหมวกฟางให้เข้าที่เข้าทาง สวมให้ดูดีขึ้นอีกนิด แล้วหันไปถามเด็กๆ ด้วยรอยยิ้ม