บทที่ 1736 หยั่งเชิง

"หึๆ..." ชายวัยกลางคนหัวเราะ "ถ้าฉันเป็นสายลับที่คุณพูดถึง ฉันจะยังมายืนอยู่ตรงนี้ได้เหรอ"

"นั่นน่ะสิ ถ้าคุณเป็นเขาจริงๆ ป่านนี้ก็คงโดนขังอยู่ข้างในแล้วล่ะ!" ฉือเหวินปินไม่มีท่าทีเก้อเขินเลยสักนิด "ช่วงนี้สายลับเหิมเกริมหนักขึ้นทุกที โปรยใบปลิวไปทั่ว ทำเอาผู้คนอกสั่นขวัญแขวนกันไปหมด... คุณเคยเห็นใบปลิวพวกนั้นไหมล่ะ"

"คุณนี่มีความรับผิดชอบดีนะ มาช่วยรับหนังสือเรียนแล้วก็ยังไม่ลืมงาน เป็นสหายที่ดีจริงๆ"

ชายวัยกลางคนชี้ไปที่โกดังและหนังสือเรียนที่วางกองอยู่เต็มลานด้วยรอยยิ้ม "คุณคงไม่ได้สงสัยว่าในหนังสือเรียนพวกนี้มีใบปลิวสอดไส้มาหรอกนะ ไม่เป็นไรหรอก คุณตรวจสอบได้เลย การให้ความร่วมมือกับสหายตำรวจก็เป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้ว"

"ผมก็แค่ถามดูเฉยๆ ไม่มีหมายค้น จะไปสุ่มสี่สุ่มห้าตรวจได้ยังไงล่ะ" ฉือเหวินปินเกาหัว "เครียดกันทั้งวันจนผมชักจะเบลอแล้ว มองใครก็เหมือนสายลับไปหมด เห็นกระดาษก็พาลนึกถึงใบปลิว คุณอย่าถือสาเลยนะ!"